Savaş İstemiyorum!

Savaş istemiyorum! Sözü, bir barışseverliktir!

İnsanidir, Ahlakidir ve Medenicedir!

İyi insanlar hep bunu dilerler ve söylerler!

Ama savaş istemediğiniz için de savaşmanız gerek!

Hayat savaşsız olmuyor!

Bu kuralı bilmek gerek!

Evet, savaşmak öldürmek demektir!

Zalim, masumları öldürürken,

Sen cehaleti öldürmek için savaşmalısın!

Hainliği, zalimliği öldürmek için savaşmalısın ki, meydan zalimlere kalmasın!

Savaşmasını bilirsen eğer, bunlara engel olursun! Bilemezsen olamazsın!

Bu yüzden zalimler savaşırken, senin savaşmaman olmaz!

Sen böyle bir savaşçı olsaydın, zalimler çekinirlerdi! Gazze'de çocukları, masum sivilleri öldürmeye yeltenemezler di! Şehirleri yakıp yıkmayı düşünemezler di! Gezi kalkışmasını, 15 Temmuzu organize edemezlerdi! Çalmazlar, dolandırmazlardı! Mafyalık yapmazlardı!

Öyle neme lazım deyip, etliye sütlüye karışmayıp, haksızlıklar karşısında  seyirci olmak, insani bir duruş değil! Vicdansızlıktır.

Bu yüzden iyi insanlar, bilhassa savaşmayı öğrenmeliler!

Zalimin silahıyla ölmemek için öğrenmeliler!

Zalimlerin uşağı olmamak için öğrenmeliler!

Zalimlerin, hırsızlığın önünü kesmek için öğrenmeliler!

Adaletin tesisi, asayişin düzeni için öğrenmeliler!

Kötü olan kardeş, iyi olan kardeşi öldürdü!

Böyle başladı öldürme serüveni!

İyi kardeş kötü olana; sana el kaldırmam dedi!

Böyle döküldü ilk kan!

İkisi de peygamber çocuklarıydı!

Kabilin adı deftere katil diye yazıldı!

Habilin ki, mazlum!

Sonra aileler savaştı!

Sonra komşular savaştı!

Sonra mahalleler savaştı!

Sonra Beylikler savaştı!

Krallıklar, imparatorluklar savaştı!

Devletler savaştı!

Ve dünya savaştı!

Ve dünya yine savaştı!

Bu miras bize, Kabil babamızdan irsiyet kaldı!

Amcamız Habil çok iyi bir insandı!

Biraderi Kabil el kaldırdığında,

O eli kırmalıydı!

Burada ben, babamıza karşı amcamızın yanındayım çünkü babamız haksızdı, amcamız daha ne yapsın!

Hiç bir zalimin yaptığı yanına kar kalmamalı! Kalırsa eğer bu işin sonu gelmez! O gün bu gün gelmiyor da zaten!

Bir ülkenin hukuk yasalarında öldürene eğer ölüm cezası yoksa, orada asla Adaletten söz edilemez, bunu herkes söylüyor! Ama bu yanlışı düzelten yok!  Düzeltmek için savaşmalı insan!

Kanunlarımız demiyor ki; öldürürsen öleceksin! çalarsan ödeyeceksin! yaralarsan yaralanacaksın! hakaret edersen, hakaret edileceksin! kavga edersen dövüleceksin vs.! Bütün bunları yasalarımız demeli!

Kısasın gözünü seveyim, verdiğin acı cinsinden karşılık göreceksin ki Adalet olsun!

Barış ve esenlik en önce ailede başlamalı ki, millet dış düşmana karşı çelikten bir duvar olsun!

Ama maalesef bizim mahkeme dolaplarının yarısı aile içi miras dosyalarıyla dolu! Devlet, toplumun bu sosyal yarasını göremiyorsa, istatistiklerin dilini anlayamıyorsa, ve bir kanun maddesiyle tedavi etmiyorsa eğer, milletinden haberi yok demektir!

Her bilinçli seçmenin gönlünde, milletinin ahvalinden haberdar olan ve gereğini yapan, güzel hükümetler yatar!

Uyuşukluğa seyirciliğe, vurdumduymazlığa, bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın anlayışına, demokratik toplumlarda yer yoktur!

Biz demokratik evrimimizi tamamlayamadık! sorun tam da burada!

Yazar: Mehmet Erdil

Anahtar Kelimeler: Mehmet Erdil, savaş neden olur, barış nasıl sağlanır, adalet nedir, zalimlik nasıl önlenir, toplum düzeni nasıl sağlanır, hukuk neden önemli, mücadele neden gerekli,